SPRZĄTANIE ŚWIATA

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 01, październik 2017 14:57

opublikowała Wioletta Perkowska

„Nie ma śmieci – są surowce” – czyli  wielkie sprzątanie w Olszance i Pogorzeli

Fundacja Nasza Ziemia  już po raz dwudziesty czwarty zorganizowała  w Polsce wielką akcję sprzątania, w tym roku pod hasłem przewodnim „Nie ma śmieci – są surowce”. Szkoła Podstawowa i Publiczne Gimnazjum w Olszance od wielu lat z ogromnym zaangażowaniem uczestniczą w tym przedsięwzięciu. Dzięki takim akcjom widać, jak z każdym rokiem  zmienia się na korzyść teren zarówno wokół szkoły,  jak również tereny wokół domostw naszych uczniów i ich sąsiadów. Rośnie świadomośćœ ekologiczna dzieci, czują one naturalną  potrzebę dbania o swoje najbliższe otoczenie, rozwijają swoją wrażliwość na piękno natury.  Tegoroczna akcja ma na celu zmianę postrzegania odpadów jako "śmieci" i dostrzeżenie ich surowcowego potencjału oraz zainspirowanie Polaków do działania na rzecz środowiska. Fundacja przekonuje, że w rzeczach, często nazywanych niepotrzebnymi, drzemie wartościowy surowiec, który może być przetwarzany kilkukrotnie, a nawet bez końca.

Uczniowie zaopatrzeni w kolorowe worki, rękawice – otrzymane od Wydziału Ochrony Środowiska z Urzędu Gminy w Olszance  oraz  pozytywnie zmotywowani szczytnym celem akcji, ruszyli ze szkoły w wyznaczone do sprzątania rejony. Wyjścia w teren poprzedzone zostały zajęciami, które miały na celu przybliżenie dzieciom celu akcji, przypomnienie zasad segregowania odpadów oraz zwrócenie uwagi na bezpieczeństwo w czasie sprzątania. Uczniowie dokładnie uprzątnęli wyznaczony teren, segregując śmieci i wrzucając do odpowiednich worków szkło, plastyk i pozostałe odpady. Z należytą ostrożnością segregowano głównie szkło, dbając o dłonie i zachowując bezpieczeństwo.  Pełnej zaangażowania pracy dzieci i młodzieży  towarzyszyło piękne wrześniowe słoneczko, co w kontekście fatalnej prognozy pogody na najbliższe tygodnie i bardzo deszczowych poprzedzających dni, napawało wszystkich energią, uśmiechem i chęcią działania. W ciągu kilku godzin uprzątnięto śmieci i inne zanieczyszczenia z głównych dróg i poboczy Olszanki i Pogorzeli. Oczyszczono również teren wokół ośrodka zdrowia, kościoła, straży pożarnej,  główne chodniki, ulice, pobocza, przydrożne rowy itp.  Worki z posegregowanymi  „śmieciami” pozostawiono w wyznaczonym miejscu.  Po zakończeniu wszyscy uczestnicy zadowoleni z dobrze wykonanej pracy wrócili do szkoły. Na szczególne uznanie i podziękowanie zasługuje zaangażowanie najmłodszych uczniów z klas Szkoły Podstawowej w Olszance.  Dzieci z prawdziwym zapałem i nieukrywaną radością, pod okiem swoich wychowawców uczestniczyły we wszystkich pracach. Bawiąc się, uczyły się pozytywnych zachowań i nawyków. To jak wygląda okolica naszej szkoły, nasze podwórka, pola  i świat zależy od nas samych.  Wszystkim uczestnikom akcji serdecznie dziękujemy i zapraszamy do sprzątania za rok, pamiętając o kontynuowaniu dobrych działań na co dzień.

                                                                                      Tekst opracowała Joanna Sowierszenko

Foto  Anna Machowska, Joanna Sowierszenko i Wioletta Perkowska

Wycieczka do Opolskiego Teatru Lalki i Aktora na przedstawienie „Szelmostwa Skapena”

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 12, maj 2017 21:29

opublikowała Wioletta Perkowska

Szelmostwa Skapena

            23 marca wybraliśmy się do Opolskiego Teatru Lalki i Aktora na przedstawienie „ Szelmostwa Skapena”.Udział w spektaklu odbył się w ramach projektu Nowa perspektywa  edukacji gimnazjalnej.

            Tytułowy Skapen to lokaj w mieszczańskim domu. Jest przekonany o swoim sprycie, inteligencji i te atuty wykorzystuje, aby pomóc dwóm zakochanym paniczom. Jednocześnie chciałby zemścić się na swoim skąpym pryncypale i wyłudza od niego pieniądze. Wszystko dobrze się kończy, intrygi zostają rozwiązane, a nawet odnajdują się zaginieni członkowie rodziny.

            Sztuka Moliera w reżyserii  Pawła Aignera to wierna oryginałowi jarmarczna komedia z domieszką współczesnych odniesień.  Reżyser pozostał wierny włoskiej  commedii dell'arte, z niej "wyjął" typowe postaci, gagi, sytuacje  a przede wszystkim maski. To właśnie one przyciągają uwagę widza, zwłaszcza , że same kostiumy są bardzo skromne, brak tutaj nawiązania do bogatej barokowej stylistyki. Tak samo sprawa przedstawia się ze scenografią- oszczędną, ascetyczną. Na pierwszy plan wysuwają się natomiast szare, płócienne worki zawieszone pod sufitem, w miarę upływu akcji pojawia się ich coraz więcej. Ich obecność zastanawia widza. Czy one symbolizują ludzkie wady i przywary? W całym spektaklu dominuje ruch, co chwilę pojawiają się gonitwy, pojedynki na kije a czasami kopniaki.  Nie brakuje aluzji do rzeczywistości, zabawnego nawiązania do sztandarowego programu socjalnego lub nieco gorzka ocena sądownictwa . Wśród wszystkich postaci uwagę przyciąga przede wszystkim tytułowy bohater- Skapen, mimo wszystko sympatyczny  rzezimieszek, „wydziarany”  typ spod ciemnej gwiazdy, nonszalancko ubrany. Odbiega od tradycyjnego wyobrażenia wypomadowanego lokaja, strojnego w żaboty i koronki. „Podziw” budzi  jego umiejętność manipulacji, sprytnego wykorzystywania ludzkich słabości. Zostaje jednak przez los srodze ukarany- ponosi śmierć w groteskowych okolicznościach. W końcowej scenie bohaterowie oddają się świętowaniu swojego szczęścia, a widzowie zostają sam na sam ze swoim odbiciem w lustrze. Kogo tam ujrzą?

             Przywary głównych bohaterów dziś są równie popularne jak były niegdyś, a najlepszych przykładów dostarczają choćby gazety codzienne. Molier, posługując się subtelnym humorem, wskazuje na niedoskonałości naszego charakteru, skłaniając do chwili refleksji i zadumy. Widz  może czasem ze zdziwieniem zauważyć również u siebie te cechy, z których tak chętnie się śmieje podczas spektaklu , a to już pierwszy krok do pracy nad samym sobą. Nie ulega wątpliwości, że „Szelmostwa Skapena”  pozwalają nam spojrzeć na nas samych z pewnego dystansu, niezbędnego do właściwej samooceny. Jest to niezwykle istotne, gdyż wielu ludzi traktuje siebie z nadmierną powagą, przesłaniającą im ich rzeczywisty obraz w oczach innych.

Tekst przygotowali Małgorzata Golonka, Sandra Lipka, Natalia Litwińczuk, Dominik Górski, Mateusz Grabarz w ramach projektu  Nowa perspektywa  edukacji gimnazjalnej.

Na tropach skarbu

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 09, maj 2017 00:40

opublikowała Wioletta Perkowska

            Na poszukiwanie zaginionego skarbu arcybiskupa wybrali się uczniowie klasy II b gimnazjum w towarzystwie siedmiu wytrawnych detektywów. A to wszystko za sprawą książki Arkadiusza Niemirskiego „Pojedynek detektywów”.

            Oporów to niewielka miejscowość w Łódzkiem, niegdyś posiadała prawa miejskie, które utraciła z powodu zniszczeń spowodowanych potopem szwedzki i słabym rozwojem. Pewien oporowski gospodarz natrafił na trumnę ze szczątkami arcybiskupa Władysława z Oporowa, która zawierała miedzianą tabliczkę z szyfrem dotyczącym miejsca ukrycia legendarnego skarbu. Rzekome kosztowności zostały ukryte, aby nie dopuścić do przejęcia ich przez nadciągających Szwedów.  Co więcej lokalny sponsor ufundował nagrodę w wysokości 20 tyś euro za odnalezienie skarbu. Ta informacja przyciągnęła do zamku siedmiu nieustraszonych detektywów, którzy skwapliwie podjęli się wyzwania. Czyje szczątki spoczywały w trumnie? Gdzie ukryto skarb? Czy któremuś z detektywów w ogóle uda się go odnaleźć? Co tak naprawdę wydarzyło się w tę zimową noc 1655 r?  Niestety, uczniowie nie poznali odpowiedzi na te pytania.

            26 kwietnia odbyło się już drugie spotkanie w Gminnej Bibliotece Publicznej w ramach Dyskusyjnego Klubu Książki dla uczniów gimnazjum. Miało ono zainspirować uczniów do samodzielnego zapoznania się z tą lekturą. Ideą tej wizyty było przede wszystkim doskonalenie zapominanej już umiejętności wspólnego głośnego czytania. Pani Bożena Adamowicz zapoznała uczniów z sylwetką autora. Podczas tego spotkania uczniowie czytali sobie nawzajem, zwracali uwagę na interpretację tekstu, komentowali przeczytane fragmenty.  Mogli znaleźć Oporów na mapie, a także obejrzeć jego zabytki- zamek i kościół, czyli miejsca, w których toczy się akcja powieści. Mieli okazję przypomnieć sobie sylwetki znanych detektywów literackich i filmowych, bowiem ich pseudonimy przybrali bohaterowie powieści. Na koniec zmierzyli się z logiczną zagadką i próbowali przy ograniczonej liczbie zapałek ułożyć trójkąty. Tę ponadgodzinną wizytę zakończył słodki poczęstunek przygotowany przez panią bibliotekarkę.

            Spotkanie to miało na celu wprowadzenie uczniów w klimat twórczości Arkadiusza Niemirskiego. Odwiedziny autora są zaplanowane w Gminnej Bibliotece Publicznej na 31 maja 2017 r.

tekst i foto: Adriana Gall

Wycieczka do Szklarskiej Poręby

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 06, maj 2017 16:05

opublikowała Wioletta Perkowska

Klasa 2a gimnazjum z kilkoma rówieśnikami wybrała się na początku maja na dwudniową wycieczkę do Szklarskiej Poręby. Uczniowie poznali historię miejscowości, która związana jest ściśle z rozwojem hutnictwa szkła, z poszukiwaniami szlachetnych kamieni i kruszców, a od połowy XIX w z turystyką.

W drodze do Szklarskiej Poręby zatrzymaliśmy się przy ruinach zamku książęcego w Bolkowie. Pan przewodnik opowiedział nam o historii zamku i jego właścicielach. Kolejnym punktem programu było zwiedzanie Muzeum Karkonoskiego - Domu Gerharta i Carla Hauptmannów, gdzie poznaliśmy historię dwóch wybitnych pisarzy. Weszliśmy na teren Karkonoskiego Parku Narodowego kierując się w stronę zamku usytuowanego nieopodal Jeleniej Góry-Sobieszowa, na szczycie góry Chojnik. Góra ta wznosi się na wysokość 627 metrów n.p.m., a od jej południowo-wschodniej strony znajduje się 150-metrowe urwisko opadające do tzw. Piekielnej Doliny. Schodząc z góry rozdzieliliśmy się na dwie grupy. Jedna wędrowała czarnym szlakiem, druga schodziła szklakiem łagodniejszym - czerwonym. Głodni dotarliśmy do miejsca noclegowego mieszczącego się w lesie w miejscowości Piechowice usytuowanej w tzw. Szklarskiej Porębie Dolnej.  W ośrodku wczasowym Horyzont przywitał nas bardzo miło gospodarz. Zjedliśmy pyszna obiadokolację, ale wcale nie zamierzaliśmy tak szybko zasnąć. W ośrodku mogliśmy pograć w piłkarzyki, tenisa stołowego, pogadać, pośmiać się. Był to naprawdę miło spędzony czas.

Ranek przywitał nas mgłą i pysznym śniadaniem. Po ciepłym posiłku wykwaterowano nas i ruszyliśmy w drogę, aby zdobyć Szrenicę. Skorzystaliśmy z możliwości wjazdu kolejką na górę. Pogoda nas nie rozpieszczała, wjeżdżając otaczała nas mgła, a nawet pojawiła się lekka mżawka. Im wyżej, tym pogodniej, miło zaskoczyły nas szczyty gór wyłaniające się spod gęstej mgły. Można powiedzieć, że zdobyliśmy Szrenicę, po czym skierowaliśmy się do Schroniska na ciepłą herbatkę. Schodząc ze Szrenicy aura zrobiła nam niespodziankę. Z nieba zaczął padać rzęsisty deszcz, ale my nadal kroczyliśmy naprzód. Dotarliśmy do Wodospadu Kamieńczyka. Mogliśmy podziwiać najwyższy wodospad w polskich Karkonoszach. Próg wodospadu znajduje się na wysokości 843 m n.p.m. Wodospad spada trójstopniową kaskadą o wysokości 27 m do przepięknego Wąwozu Kamieńczyka. Wąwóz Kamieńczyka ma ok. 100 m długości, jego pionowe, skalne ściany osiągają ponad 25 m wysokości, a szerokość na niektórych odcinkach nie przekracza 4 metrów. Cudny widok!

Ostatnim etapem wycieczki był spacer po uzdrowisku – Cieplice Zdrój. Pan przewodnik zapoznał nas z historią miejscowości i atrakcjami czekającymi na gości uzdrowiska. Był to już ostatni etap naszej wędrówki. Pomimo zróżnicowanej aury możemy uznać wycieczkę za udaną.

tekst i foto: Wioletta Perkowska

więcej fotografii

Egzamin gimnazjalny 2017

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 20, kwiecień 2017 23:08

opublikowała Wioletta Perkowska

Egzamin gimnazjalny 2017 już za nami! Trzy dni zmagań z przedmiotami humanistycznymi, ścisłymi i językiem nowożytnym na pewno dały się naszym gimnazjalistom we znaki. Wyniki zostaną ogłoszone w czerwcu. 

W dniu zakończenia roku szkolnego każdy uczeń otrzyma zaświadczenie o szczegółowych ‎wynikach egzaminu. Na zaświadczeniu podany będzie wynik procentowy oraz wynik na skali ‎centylowej dla każdego zakresu/poziomu egzaminu gimnazjalnego, do którego uczeń ‎przystąpił: ‎

1. wyniki z części pierwszej (z zakresu historii i wiedzy o społeczeństwie oraz języka ‎polskiego)‎
2. wyniki z części drugiej (z zakresu przedmiotów przyrodniczych oraz matematyki) ‎
3. wyniki z części trzeciej (z języka obcego nowożytnego na poziomie podstawowym)‎
4. wyniki z części trzeciej (z języka obcego nowożytnego na poziomie rozszerzonym).‎

Wynik procentowy to odsetek punktów (zaokrąglony do liczby całkowitej), które uczeń ‎zdobył za zadania z danego zakresu/poziomu. ‎

Wynik centylowy to odsetek liczby gimnazjalistów (zaokrąglony do liczby całkowitej), którzy ‎uzyskali z danego zakresu/poziomu wynik taki sam lub niższy niż zdający. ‎

Na przykład uczeń, który z języka polskiego uzyskał 78% punktów możliwych do zdobycia ‎‎(wynik procentowy), dowie się z zaświadczenia, że wynik taki sam lub niższy uzyskało ‎‎73% wszystkich zdających (wynik centylowy), co oznacza, że wynik wyższy uzyskało ‎‎27% zdających. Wynik centylowy umożliwia porównanie swojego wyniku z wynikami ‎uczniów w całym kraju.‎

Wyniki egzaminacyjne są ostateczne i nie mogą być podważone na drodze sądowej.‎

źródło: https://www.cke.edu.pl/egzamin-gimnazjalny/o-egzaminie/

Rodzicu! Pokaż swojemu dziecku, ze Ty też czytasz.

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 08, styczeń 2017 18:55

opublikowała Wioletta Perkowska

Rodzicu! Pokaż swojemu dziecku, ze Ty też czytasz.

            Nie czytają dzieci, bo nie czytają ich rodzice- tak min. wynika z badań prowadzonych przez IBN. Chcielibyśmy zerwać z tym stereotypem, dlatego podczas ostatniego spotkania  (17.10)  zwróciliśmy do rodziców się z następującym apelem: Rodzicu! Pokaż swojemu dziecku, ze Ty też czytasz. Podaj tytuły książek, które ostatnio przeczytałeś. Przy wejściu pojawił się stolik z karteczkami, które należało uzupełnić tytułami ostatnio przeczytanych książekNa początku wśród rodziców zapanowała lekka konsternacja, ale już po chwili tablica zaczęła zapełniać się ich propozycjami. Oczywiście z racji przewagi liczebnej mam dominowała raczej literatura kobieca. I tak nasze rodzicielki wzruszają się losem kobiet, którym przyszło żyć na Bliskim Wschodzie, tropią morderców razem z detektywem kryminałów Katarzyny Bondy czy po prostu czytają swoim pociechom lektury szkolne- „ Chłopcy z placu broni”.  Pojawiło się kilka fachowych pozycji z zakresu pedagogiki i farmacji. Panowie dosyć oszczędnie ujawniali swoje propozycje, pojawił się jednak na tablicy klasyk- Tom Clancy i jego nieśmiertelne „Polowanie na Czerwony Październik”.  Już następnego dnia od rana uczniowie z zainteresowaniem szukali nazwiska swojego rodzica czyli akcja osiągnęła swój efekt. To przyjemne uczucie widzieć, że rodzice czytają i jeszcze można się tym pochwalić. Te propozycje wykorzystamy z pewnością podczas naszej kolejnej akcji- tworzenia Lokalnej Listy Lektur.

opracowała Adriana Gall

Szkoła w pilotażu programowania

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 08, styczeń 2017 18:07

Wioletta Perkowska

Od 1 wrzesnia 2016 r. nasza szkoła jako jedna z 1592 szkół w Polsce bierze udział w pilotażu programowania ogłoszonym przez Ministerstwo Edukacji Narodowej. W szkole podstawowej zajęcia innowacyjne prowadzone sa dla uczniów klas 4 i 5, a w gimnazjum uczniowie klasy 2. Autorką obu innowacji jest nauczycielka zajęć komputerowych w szkole podstawowej oraz informatyki w gimnazjum pani W. Perkowska. Podczas zajęć uczeń rozwiązuje problemy i tworzy „programy” na podstawie własnej analizy. Przy tym wykorzystuje jeden z języków programowania do przedstawienia rozwiązania problemu. Na zajęciach uczniowie będą również programować korzystając m.in. z zestawu klocków lego – WeDo, tworzyć własne gry w programie Scratch czy Baltie. Udział w zajęciach powinien zmotywować uczniów do uczestnictwa w różnych konkursach związanych z programowaniem, dać im większą szansę na wysokie wyniki.

Nasza szkoła znajdzie się na liście placówek biorących udział w pilotażowym wdrażaniu programowania. Efektem pracy szkoły będzie również wypracowanie wniosków pozwalających na dopracowanie zapisów nowej podstawy programowej wprowadzającej programowanie do edukacji formalnej. Dotyczy to również powiązań programowania i informatyki z innymi przedmiotami oraz z ich podstawami programowymi.

Narodowy Program Rozwoju Czytelnictwa

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 02, styczeń 2017 18:39

opublikowała Wioletta Perkowska

Od kilku miesięcy nasza szkoła uczestniczy w Narodowym Programie Rozwoju Czytelnictwa, w związku z tym podjęliśmy szereg zadań mających promować czytelnictwo wśród młodych. Prowadzona jest intensywna kampania, mająca zachęcić nastolatków do sięgania po nowości czytelnicze. Każda klasa ponadto została zobligowana do zrealizowania projektu edukacyjnego, który będzie inspirowany przeczytaną książką. I tak klasy II PG na przełomie X/XI przygotowały akcję „Z książką mi do twarzy”. Ideą akcji było sfotografowanie się podczas czytania. Uczniowie wybrnęli z tego obronną ręką, niektóre aranżacje były naprawdę ciekawe. Można było zobaczyć gimnazjalistów, którzy z powodzeniem łączą przyjemne z pożytecznym i czas na siłowni spędzają z ulubioną lekturą. Natomiast klasy III tym samym czasie miały przygotować plakat promujący wybraną pozycję. Gimnazjaliści skrupulatnie wypełnili swoje zadanie, niektóre prace były niesamowite, ujmowały swoją oryginalnością. Na szczególne wyróżnienie zasługują trzy prace, należące do Natalii Litwińczuk, Michała Kruczka i Martynki Stefanik. Natalia pokazała swoje wyjątkowe umiejętności i wykonała piękny szkic do powieści Beccy Fitzpatrick. Michał Kruczek zaprojektował okładkę, która trafnie oddaje klimat powieści Zygmunta Miłoszewskiego „Domofon”. Z kolei Martyna z niezwykłą starannością wykonała plakat książki „Promyczek”, dołączając mikroksiążkę wypełnioną sentencjami z utworu.

            Program trwa zaledwie kilka miesięcy, ale różnica widoczna jest od razu. Uczniowie chętniej odwiedzają bibliotekę, nawet podczas przerw częściej wybierają książkę niż telefon.  Największą nagrodą jest jednak ich zachwyt przeczytanym utworem. Nawzajem polecają sobie książki, mobilizują się do czytania kolejnych tomów.

tekst i foto: Adriana Gall

Jak dokonać niemożliwego, czyli zachęcić nastolatka do czytania

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 22, grudzień 2016 18:46

opublikowała Wioletta Perkowska

             O pożytkach płynących z czytania wiemy wszyscy. Wszelkie badania naukowe przekonują nas o tym, że czytanie to same dobrodziejstwa. Że wzbogacamy słownictwo, rozwijamy wyobraźnię, że nie popełniamy tych ohydnych błędów, że nikt nie jest w stanie nas zaskoczyć słowem ekwilibrystyka. Straty to jedynie uszczuplenie budżetu domowego, gdy owładnięty pasją czytania domorosły bibliofil zapragnie skompletować kolejną kilkutomową sagę. Skoro wszystkie zalety takie oczywiste, to dlaczego przeciętny gimnazjalista szerokim łukiem omija bibliotekę, a czyta tylko to, czego nauczyciel( używając znanego tylko sobie aparatu represji) wymaga? Na obronę uczniów dodam tylko, że kanon lektur szkolnych nikogo do czytania nie zachęcił.

             Ostatnie badania wykonane na zlecenie IBN dowodzą, że nie czyta 20% gimnazjalistów, w większości to chłopcy. Częściej nie czytają uczniowie mieszkający na wsi, a w ponad 7%wiejskich domów nie ma żadnej książki! Z badaniami można polemizować, smutną prawdą natomiast jest to, ze jeśli dorośli nie czytają dziecku, sami nie sięgają po lekturę to ich pociecha książki traktować będzie jak zło konieczne. W jaki sposób zmienić te smutne statystyki? W sukurs rodzicom i nauczycielom przyszło Ministerstwo Edukacji Dokładnie rok temu w październiku 2015 rząd podjął uchwałę o realizacji w latach 2016-2020 „Narodowego Programu Rozwoju Czytelnictwa”. Przewidywał rozwijanie zainteresowań uczniów przez promowanie i wspieranie rozwoju czytelnictwa wśród dzieci i młodzieży, w tym zakup nowości wydawniczych. Nasza szkoła została beneficjentem tego programu i otrzymaliśmy dosyć sporą kwotę pieniędzy na zakup nowości czytelniczych. Od początku bieżącego roku szkolnego skrupulatnie realizujemy wymagania programu.

            Nikogo do czytania siłą nie zmusimy, dlatego aby przełamać wewnętrzny opór nastolatka przed kontaktem ze słowem drukowanym, najlepiej stosować zasadę małych kroków. W pierwszym tygodniu października wszyscy nauczyciele prowadzący lekcje w gimnazjum, zostali zobligowani do czytania uczniom przez 10 minut podczas każdej 2 lekcji. Klasy miały wybrać utwory, których chciały wysłuchać. I tak wśród propozycji pojawiła się „Złodziejka książek” czy „Carte blanche”. Trzeba przyznać, że eksperyment się powiódł i uczniowie mogli zobaczyć swoich nauczycieli w nieco innej roli. Nauczyciele z przyjemnością czytali na głos, nawet panie od matematyki na chwilę porzuciły równania i funkcje. W klasach panowała cisza, widać było, że uczniowie są zainteresowani akcją, a nie czekają tylko, aby minęła lekcja. Niejeden z nich deklarował bliższe zapoznanie z twórczością m. in. Miłoszewskiego, którego nie zniechęciły ani krwawe opisy ani tym bardziej soczysty język. Frekwencja w bibliotece nieco się poprawiła, czyli cel został osiągnięty.

opracowała Adriana Gall

LEKCJA FIZYKI NA UNIWERSYTECIE OPOLSKIM

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 22, grudzień 2016 18:42

opublikowała Wioletta Perkowska

             Należy uczciwie przyznać, że fizyka to przedmiot niezbyt lubiany przez uczniów. Dziwne wzory do nauczenia, przeliczanie jednostek- nie każdy nastoletni umysł jest w stanie temu sprostać. Co więcej, podobno jako naród wykazujemy tendencje do uczenia się przedmiotów humanistycznych a nie ścisłych i daleko nam do faworytów w tej dziedzinie, Finów. Uroczy wiersz Juliana Tuwima weryfikuje wyobrażanie o prądzie:

„To nie ognik. To przewodnik.

Taki drut, a w drucie prąd”

W taki sposób właśnie przeciętny gimnazjalista kojarzy prąd. Ale to może się zmienić za sprawą oferty Uniwersytetu Opolskiego skierowanej do gimnazjów. Już po raz kolejny UO otworzył swoje podwoje przed uczniami gimnazjum w Olszance. W listopadzie klasy III pod opieką pani Beaty Lemiszki i Roberta Porady udały się z wizytą, by wziąć udział w zajęciach otwartych dotyczących prądu.

            O godz. 9 gimnazjaliści nieśmiało stanęli przed gmachem opolskiej Alma Mater i udali się do Katedry Fizyki. Tam pod swoje skrzydła wziął ich pracownik naukowy placówki. Odbyli półtoragodzinną podróż w świecie cząstek elektrycznych. Wykład rozpoczął się od historii prądu czyli prób ujarzmienia tego zjawiska przez naszych przodków. Prowadzący pokazał, jak na przestrzeni wieków radzono sobie z nim i starano się go wykorzystać. Ogromną zaletą tej lekcji były doświadczenia, każda teoria znalazła swoje odzwierciedlenie w praktycznym zastosowaniu. Przez cały ten czas prowadzący zaprezentował ponad 7 doświadczeń. Pokazał zależność wpływu temperatury na opór przewodnika, przypomniał zasady prawa Ohma i doświadczenia Oersteda. Uczniom w pamięci utkwiła także pasja, z jaką opowiadał. Gdyby nie ograniczenia czasowe, pan z pewnością mógłby mówić jeszcze więcej.

            Fizyka to dziedzina niezwykle ważna i potrzebna, ale niestety wśród uczniów niepopularna. Takie zajęcia mają na celu nieco ją odmitologizować i pokazać atrakcyjną stronę.

tekst: Adriana Gall

RADIO OD KUCHNI

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 12, grudzień 2016 09:36

opublikowała Wioletta Perkowska

            Radio Opole to największa publiczna rozgłośnia radiowa na terenie Opolszczyzny. Jej targetowym odbiorcą jest ponadczterdziestoletni mieszkaniec  regionu, który ma ustabilizowaną sytuację zawodową i rodzinną, może świadomie uczestniczyć w życiu lokalnym. Mamy nadzieję, że od tej pory do tego grona dołączy kilkanaścioro  gimnazjalistów z Olszanki.

            O godzinie 11 stanęliśmy przed majestatycznym gmachem radia przy ulicy Strzelców Bytomskich. Kilka minut później powitał nas pan Tomasz Turba, kierownik działu technicznego, który bynajmniej nie posiada radiowej urody, a o radiu wie prawie wszystko. Przez około dwie godziny pokonywaliśmy meandry korytarzy i pięter, jednocześnie podziwialiśmy plakaty na ścianach prezentujące ważne dla rozgłośni wydarzenia ostatniego półwiecza . Nasz przewodnik  najpierw pokazał nam dział muzyczny i pietyzmem opowiadał o imponującym archiwum fonograficznym radia,  w szczególności prezentując białego kruka- taśmę z nagraniami  z I KFPP w Opolu w 1962 roku. Później udaliśmy się studia nagrań,  a stamtąd do pokoju realizatora dźwięku, niezastąpionego pana Andrzeja. To on właśnie jest „ojcem”ostatecznej wersji uroczej piosenki „Przyjedź do nas” w  wykonaniu dziennikarzy. Obejrzeliśmy zabytkowe modele radioodbiorników; o nadawaniu i odbieraniu sygnałów radiowych wiemy już prawie wszystko, posiadamy także tajną informację, jak wyłączyć sygnał nadajnika (ale niestety niezbyt to się to opłaca) . Mogliśmy także podejrzeć pracę dziennikarzy „na żywo”, przyglądaliśmy się realizacji audycji „Loża radiowa” emitowanej o godz.12. I tam także nad ogromnym pulpitem z tysiącem diod i pokręteł  w pełnej gotowości czuwał jeden człowiek – natychmiast eliminował każdy niepożądany najmniejszy  nawet szelest, ustawiał muzykę, włączał reklamy.

         Na końcu trafiliśmy do mózgu całej rozgłośni- neewsroomu, najlepiej strzeżonego miejsca. Tam przygotowywane są informacje podawane  co godzinę. Poznaliśmy  ludzi, którzy muszą zdobyć te wiadomości, dokonać selekcji, opracować i przygotować do przekazania na antenie, a mają na to 55 minut -tyle czasu  upływa między kolejnymi emisjami. Od razu dało się wyczuć tę atmosferę gorącego działania. Po dwóch godzinach pobytu, obdarowani drobnymi upominkami podziękowaliśmy i udaliśmy się w kierunku lodowiska „Toropol” .

            Już w drodze powrotnej uczniowie wyrażali swój entuzjazm w  związku z wizytą z radiu. To przede wszystkim przewodnikowi, panu Turbie, zawdzięczamy powodzenie tej wycieczki. W niebanalny sposób przekazywał informacje dotyczące tajników aparatury, okraszając je jakąś ciekawostką, anegdotą czy błyskotliwą uwagą. Nie tracił cierpliwości, nie upominał, pozwalał dotykać eksponatów i przyciskać intrygujące przyciski. Skwapliwie dzielił się swoją wiedzą.

Na uwagę zasługuje jeszcze jeden aspekt,  o którym trudno nie wspomnieć- to atmosfera w radiu. Widać, że panują  tu przyjacielskie, partnerskie relacje i to ujawniało się  w sposobie zwracania się do siebie dziennikarzy,  żartowania, przekomarzania się. Nie okazywali zniecierpliwienia, kiedy przeszkadzaliśmy im w pracy, cały czas życzliwie się uśmiechali.

            Radio to teatr wyobraźni, króluje w nim słowo. W dzisiejszych czasach, w których dominuje ikonografia,  to ogromne wyzwanie przyciągnąć słuchacza, zainteresować go i sprawić, aby został. To w dużej mierze zależy od redaktorów i dziennikarzy, ich pasji, zainteresowań i zaangażowania; te wszystkie elementy z powodzeniem znajdziemy w bogatej, różnorodnej ofercie opolskiej rozgłośni. Jeszcze raz dziękujemy za niezapomniane chwile.

tekst: Adriana Gall
foto: Wioletta Perkowska

https://www.facebook.com/radioopole/photos/a.184835324884365.42406.184818118219419/1394776223890263/?type=3&theater

więcej fotografii

WIECZÓR Z KSIĄŻKĄ

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 09, grudzień 2016 23:40

opublikowała Wioletta Perkowska

         Jest  piątkowy grudniowy wieczór. Zbliżają się Mikołajki, wobec tego większość ludzi gorączkowo przemierza sklepy w poszukiwaniu prezentów. Niektórzy w myślach komponują świąteczne menu, inni układają harmonogram porządków, ewentualnie umawiają się na pieczenie świątecznych pierników . Znajduje się jednak grupa ludzi, która ten piątkowy wieczór postanawia spędzić wspólnie; łączy ich jedna wspólna cecha- zamiłowanie do książek.

O godz. 17 w świetlicy szkolnej w PG w Olszance  świecą się światła, to trochę nietypowe o tej porze dnia, ale i przyczyna tego wydarzenia jest niecodzienna. Przez okna widać grupę dorosłych i kilkudziesięciu uczniów. Na pozór nie mają ze sobą wiele wspólnego, są w różnym wieku, wykonują różne zawody. Między stolikami prezentującym nowości czytelnicze lawirują panie z Dyskusyjnego Klubu Książki w Pogorzeli , przyjaciele szkoły, rodzice, uczniowie. Łączy ich jedno – pasja czytania.  Wszyscy gromadzą się w tym samym  celu- aby wziąć udział w Maratonie Czytania. To pierwsza tego typu akcja w szkole. Zaproszeni goście, uczniowie zajmują miejsca i kilka  minut po 17 pani dyrektor Bożena Lorent rozpoczyna  spotkanie.  Krótko wspomina  o realizowanym projekcie w ramach Narodowego Programu Rozwoju Czytelnictwa  i rozpoczyna właściwą część spotkania. Na widowni zapada cisza i wszyscy w skupieniu wsłuchują się w akcję powieści Carte Blanche  autorstwa Jacka Lusińskiego.  Taka jest intencja organizatorów(pani Gall i  Beaty Malczewskiej)-odnalezienie przyjemności w  zapominanej już technice  wspólnego głośnego czytania. Rozpoczyna nauczycielka języka polskiego Adriana Gall. Raz po raz na widowni daje się słyszeć szmer rozbawienia. To znak, że perypetie starego kawalera przypadły publiczności do gustu . Następuje  zmiana i książka wędruje w ręce pani Teresy Targońskiej, emerytowanej polonistki. Od razu widać, że zamiłowanie do książek nie mija wraz z przejściem na emeryturę, widownia daje się porwać żywiołowej interpretacji losów lublińskiego nauczyciela historii, Kacpra Bielika. Po niej książkę przejmuje jedna z mam , pani Marta Razik, która tego wieczoru porzuciła obowiązki domowe i przybyła, aby wspólnie na nowo przezywać perypetie znanego sobie  już belfra. Następna w kolejce, pani Emila Rudkowska, przewodnicząca Rady Rodziców w PZSP,  trafia na fragment dotyczący dramatycznej diagnozy- mężczyzna niebawem straci wzrok. Wszyscy ze zniecierpliwieniem nastawiają uszu i… następuje przerwa. Nie wiadomo kiedy, ale półtorej godziny mija jak z bicza trzasł.  Krótka chwila na rozprostowanie kości, pokrzepiającą ciepłą herbatę  i wszyscy wracają na miejsca. Patryk Hernas, absolwent szkoły,  rozpoczyna czytanie od tragikomicznego fragmentu, w którym zdesperowany Kacper przekazuje przyjacielowi usłyszaną od lekarzy  diagnozę , a zaraz chwilę potem  przyjaciele zostają zaatakowani przez grupę peudonardowców, którzy widząc dwóch mężczyzn idących pod ramię, mają tylko jedno skojarzenie(jednoznacznie definiujące przyjaźń męsko-męską) zdecydowanie kłócące się z wyznawanym przez nich systemem wartości. Jak przyjaciele wybrną z tej opresji? Jak potoczą się losy Kacpra Bielika? Czy straci pracę w ukochanej szkole? Czy jego życie do końca będzie już spowite mrokiem? Tego zgromadzeni  się dziś nie dowiedzą .

          Idea tego spotkania była taka, aby zaintrygować  innych, a przede wszystkim młodzież do samodzielnego przeczytania książki. I chyba się powiodła, bo książka już ruszyła w obieg i utworzyła się nawet kolejka chętnych Czy to spotkanie miało sens? Z całą pewnością. Przede wszystkim pokazało, że coraz więcej młodych ludzi sięga po literaturę spoza kanonu obowiązkowych lektur. Dorośli udowodnili , że bez względu na zobowiązania zawodowe, uczelniane czy domowe można znaleźć chwilę na spotkanie z wartościową książką. A czy były jakieś minusy? Oczywiście! Po pierwsze - ograniczenia czasowe; a po drugie - nie wszyscy z zaproszonych gości mieli okazję poczytać. Tak to już jest z wciągającymi książkami, trudno się od nich oderwać. Ale kto czyta, ten wie!    

Tekst i foto  Adriana Gall

Największa na świecie lekcja resustytacji

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 29, październik 2016 16:10

opublikowała Wioletta Perkowska

Największa na świecie lekcja resuscytacji

         17 października ponad 85 000 osób wzięło udział w akcji bicia rekordu Guinness World Records w jednoczesnej resuscytacji krążeniowo-oddechowej prowadzonej przez jak największą ilość osób! Akcję po raz czwarty zorganizowała Fundacja WOŚP, w ramach realizacji Programu Edukacyjnego „Ratujemy i Uczymy Ratować".  Data nie jest przypadkowa, bowiem 16 października obchodziliśmy Europejski Dzień Przywracania Czynności Serca.  Aby pobić rekord w jednoczesnym prowadzeniu resuscytacji krążeniowo – oddechowej potrzeba co najmniej 11 841 uczestników. Poprzedni rekord został ustanowiony w Niemczech, wzięło w nim udział 11 840 osób. Udział we wspólnej próbie bicia rekordu zadeklarowało 85 030 osób z 868 instytucji (dane obliczone na podstawie zgłoszeń wysłanych przez organizatorów).

            Nasza szkoła oczywiście wzięła odział w akcji. W poniedziałkowe południe, kilka minut przed 12 wszyscy uczniowie, zarówno PSP jak i PG, zgromadzili się w sali gimnastycznej, gdzie czekały na nich przygotowane fantomy . Pani Ania Kasków, koordynatorka akcji, powiedziała kilka słów na temat konieczności znajomości przeprowadzania akcji reanimacyjnej oraz  przypomniała zasady postępowania w takiej sytuacji. Dokładnie o 12 głośnym gwizdkiem dała znak do rozpoczęcia akcji. Najpierw ochoczo przystąpili do pokazu uczniowie PSP, nawet ci najmłodsi, bo z I klasy. Już po chwili wszystkie fantomy były oblegane. Gimnazjaliści trochę się krępowali, bali reakcji kolegów, ale szybko przełamali opory i już po chwili widać było pochylone postacie rytmicznie odliczające do 30. Przez pół godziny 200 uczniów starało się, na razie oczywiście na próbę, przywrócić komuś życie.

Z medialnych doniesień wynika, ze akcja powiodła się. Najważniejszy nie jest jednak sukces komercyjny całego przedsięwzięcia. Istotne jest to, że już małe dzieci należy wychowywać w świadomości , ze kiedyś będą mogły uratować komuś życie. Brzmi to może patetycznie, ale czasem naszej pomocy będą potrzebowali najbliżsi i to niekoniecznie podczas wypadku drogowego.  Poniedziałkowe ćwiczenia były raczej zabawą i lepiej, aby nikt nie musiał jej stosować w praktyce. Ale jeśli zajdzie taka konieczność, to my naszą lekcję resuscytacji odrobiliśmy. Celująco!

Tekst Adriana Gall

Foto- Wioletta Perkowska

album fotografii

Olimpiada sportowa przedszkolaków

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 05, lipiec 2016 22:15

opublikowała Wioletta Perkowska

W dniu 07.06.2016r. odbyła się VI Sportowa Olimpiada Przedszkolaków.

Została ona zorganizowana zorganizowana przez Przedszkole Publiczne w Olszance.

W tej imprezie sportowej wzięły udział dzieci z przedszkoli z terenu gminy Olszanka tj. z Krzyżowic, Przylesia, Jankowic Wielkich, Michałowa i Olszanki.

  Przedsięwzięcie to miało na celu nie tylko zintegrowanie placówek przedszkolnych z terenu gminy Olszanka, ale także pomoc dzieciom z tych placówek w rozwijaniu ich zainteresowań i umiejętności sportowych. Olimpiada była również okazją do promocji edukacji przedszkolnej w środowisku lokalnym.

Wszyscy uczestnicy sportowej olimpiady zgodnie z ideą „fair play" i niezwykłym zaangażowaniem uczestniczyli w tej sportowej rywalizacji. W jury zasiedli zaproszeni na olimpiadę goście: pani dyrektor PZSP w Olszance Bożena Lorent, kierownik Gminnej Biblioteki w Pogorzeli - pani Bożena Adamowicz, pan Dawid Węgliński – Rosiński - sponsor, pani Ewa Hodór –nauczyciel, pani Estera Pyrkowska – przedstawiciel GOKiS w Olszance

W 6 konkurencjach sportowych dzieci wykazały się wieloma umiejętnościami w zakresie biegania, skakania, zręczności, zwinności oraz współdziałania w zespole.

Po ukończeniu wszystkich konkurencji, zawodnicy otrzymali puchary i medale, dyplomy, ale również atrakcyjne nagrody rzeczowe sponsorowane przez firmy i osoby prywatne m.in. przez Gminny Ośrodek Kultury i Sportu w Olszance, firmę „Skarbet” w Skarbimierzu, pana Stanisława Pich. Słodki poczęstunek dla olimpijczyków zafundował Kiosk Spożywczo – Przemysłowy w Olszance – pani Karina Marciniak i Ewelina Oliwa.

     Wszystkim ofiarodawcom składamy serdeczne podziękowania za przychylność i zrozumienie dla naszych działań mających na celu przede wszystkim dobrą zabawę przedszkolaków.

 tekst i foto: Marta Grabowska

Wycieczka do Hydropolis we Wrocławiu

Szczegóły

Opublikowano: środa, 22, czerwiec 2016 20:25

opublikowała Wioletta Perkowska

Wszystko zaczęło się od wody

Woda – bezbarwna, bezwonna ciecz. Odkręcamy kurek  i  za chwilę leci z kranu. Mało kto jednak zastanawia się, jak cenna to substancja, jak wiele jej zawdzięczamy. Bez niej życie na Ziemi praktycznie nie istniałoby. W grudniu ubiegłego roku we Wrocławiu otwarto nową ekspozycję- Hydropolis- dedykowaną wodzie. O tym jak ważną rolę pełni woda, przekonała się  grupa uczniów z PG w Olszance.

Jest 16 czerwca, 8 rano. Zebraliśmy się przed szkołą i czekamy na autobus. Chwilę później po  załatwieniu ostatnich formalności, ruszamy w stronę stolicy Dolnego Śląska. Bez problemu docieramy do Hali Stulecia . Mijamy zabytkowy  budynek, iglicę, kierujemy się w stronę Pergoli. Tam odpoczywany chwilę, delektując się niesamowitymi wrażeniami artystycznymi, jakich dostarcza widowisko wodne. Po pokazie kierujemy się w stronę ulicy Na Grobli , czyli do Hydropolis.  Stajemy przed bramą i naszym oczom ukazuje się niepozorny budynek. Zmierzamy ku wejściu głównemu i tam spotyka nas pierwsza niespodzianka- kurtyna wodna, na pierwszy rzut oka niemożliwa do pokonania sucha stopą. Okazuje się jednak, że  fotokomórka przerywa strumień głowy nad głowami gości.

Przekraczamy wejście i znajdujemy się w innym wymiarze , przenosimy się w morskie głębiny. Cała ekspozycja pogrążona jest w mroku. Nad naszymi głowami przepływają ławice tuńczyków i rekinów, a zaraz obok zanurzony jest batyskaf. Przewodnik oprowadza nas po wystawie podzielonej na 8 części tematycznych, każda przedstawia wodę z innego fascynującego ujęcia. Pierwsza dotyczy pojawienia się wody na Ziemi. W spowitej czernią przestrzeni rozgrywa się widowisko obrazujące powstanie naszej planety oraz narodziny wody. Poznajemy mieszkańców oceanów. Największe zainteresowanie wzbudza część poświęcona wodzie w  życiu człowieka, bez niej może przeżyć około 10 dni.  Prymitywne wiertła, maszyny parowe pokazują, że już w starożytności starano się zapanować nad wodnym żywiołem.  Repliki statków świadczą o intensywnym wykorzystywaniu drogi morskiej. Oprócz zastosowań praktycznych woda ma również znaczenie religijne. Wszystkie najważniejsze księgi świata podkreślają rytualne  znaczenie wody.

Przez ponad godzinę zwiedzamy wystawy. Ich ogromną zaletą jest nowoczesność. Interaktywny plan Wrocławia pozwala zobaczyć skalę powodzi z 1997 roku. Organizatorom udało się odtworzyć fenomen burzy . Widz porusza wielkimi walcami zawieszonymi nad głową, wprawione w ruch grzmią i wyją. Obok w gablocie jest „zamknięta” zamieć śnieżna. Sprawia  hipnotyzujące wrażenie. Wszystkie te atrakcje sprawiają, że wiedzę wręcz chłoniemy. Godzina mija, a my czujemy niedosyt.

Utworzenie muzeum wody w starym zbiorniku miejskim jest bardzo dobrym pomysłem. Ultranowoczesne centrum wiedzy, pełne  nowinek technicznych i ciekawych ekspozycji  ma za zadanie uświadomić gościom, jak  niezbędna, niezastąpiona i bezcenna jest woda, gdy jej zabraknie całe złoto, diamenty i pieniądze świata stają się bezwartościowe.

tekst: Uczestnicy wycieczki
Opiekun Adriana Gall
fotografia: Wioletta Perkowska

więcej fotografii

Wycieczka w Góry Opawskie

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 12, czerwiec 2016 17:57

opublikowała Wioletta Perkowska

Cudze chwalicie.....

            Od kilku lat prym wśród górskich miejscowości wiedzie Zakopane. Każdy szanujący się turysta musi pochwalić się fotkami ze stolicy Tatr. A przecież niespełna godzinę drogi  od Olszanki,  u podnóża Gór Opawskich , leżą piękne, malownicze miejscowości- Głuchołazy, Jarnołtówek, Pokrzywna . To właśnie tam udaliśmy się na dwudniową wycieczkę 30-31 maja 2016. Nie był to jednak zwykły wyjazd  krajoznawczy, bo nasi  organizatorzy postanowili połączyć przyjemne z pożytecznym. Oprócz podziwiania przyrody , prowadzone były zajęcia  profilaktyczne, mające na celu   kształtowanie postaw sprzyjających życiu bez nałogów, zachęcanie do podejmowanie aktywnych form wypoczynku.

            Pierwszym etapem naszej wycieczki było zdobycie  Biskupiej Kopy . Pierwszy postój i pierwsze zadanie- polegało ono na dopisaniu do literek ( B, S, G, J, P, T, N) wyrazów – czynności, jakie kojarzą się z aktywnym trybem życia wolnym od nałogów i używek. Wędrując dalej, przechodziliśmy przez Rezerwat Przyrody „Cicha Dolina”, gdzie mogliśmy zobaczyć rośliny chronione tj. lilię złotogłów, czosnek niedźwiedzi. Zatrzymaliśmy się w schronisku pod Biskupią Kopą i tam otrzymaliśmy  drugie zadanie. W kopertach znajdowały się informacje o zasadach zdrowego żywienia 5 x U, a następnie mieliśmy ułożyć jadłospis na jeden dzień zgodny z zasadami zdrowego odżywiania.

Wejście na szczyt dla każdego było nie lada wyzwaniem, może to nie ta wysokość, co Giewont , ale prawie 900 m n. p. m. to też wyczyn, szczególnie dla kogoś, kto nie jest zapalonym wędrowcem. Weszliśmy na wieżę widokową- to było dla wielu ogromny zwycięstwo . Tam  otrzymaliśmy trzecie zadanie, które polegało na zapoznaniu się z mapą i przydatnymi informacjami o szczycie, który zdobyliśmy. Informacje te zapewne zostaną wykorzystane na lekcjach geografii.

Potem zeszliśmy na zasłużony obiad i chwilę odpoczynku. Na koniec odbyła się pogadanka promująca aktywny, wolny od używek styl życia. Przed pójściem spać udaliśmy się na spacer po okolicy.

            W drugim dniu również odbyły się warsztaty podczas, których przedstawiono nam prezentację multimedialną n t. uzależnień, a następnie  wykonaliśmy  plakaty promujące zdrowy styl życia, a więc aktywny wypoczynek, zdrowe żywienie. W tym dniu również  udaliśmy się do starego kamieniołomu  „Żabie Oczko” przez wzniesienie Olszak (452 m n. p. m.). Obecnie stary kamieniołom wypełniony jest wodą. Pokryty rzęsą stawek otaczają 17-metrowe ściany skalne. 

Po powrocie z górskiej wędrówki wykwaterowaliśmy się i udaliśmy się na warsztaty kulinarne do Wilamowic Nyskich. Wielką frajdę sprawiło nam  samodzielnie przygotowanie rogalików zgodnie z tajemniczą recepturą, a po ich upieczeniu  delektowaliśmy się ich wyjątkowym smakiem. Później udaliśmy się jeszcze do Głuchołaz, do Parku Zdrojowego. Po wizycie w Głuchołazach wyruszyliśmy w drogę powrotną do domu.

            Wracaliśmy zadowoleni i szczęśliwi. Spędziliśmy wspaniałe dwa dni na łonie przyrody, wędrując po górach, oddychając świeżym górskim powietrzem. Przy okazji mogliśmy zwiedzić niezwykle barwne, i niestety niedoceniane, okolice. Pod względem uroku mogą swobodnie konkurować z górskimi trasami w Tatrach. Szkoda, że tak niewielu opolan je docenia. Wszyscy rozpływają się w zachwycie nad bardziej komercyjnymi miejscowościami, a  nie znają tego, co mają w zasięgu ręki.

              Oprócz tych niewątpliwych zalet, otrzymaliśmy porządną dawkę informacji na temat jak zdrowo żyć, nie dać się nałogowi, jak aktywnie spędzać czas.  Prowadzący zachęcił nas do przemyśleń, dotyczących sposobu życia bez alkoholu, papierosa, narkotyku. Zajęcia te pozwoliły  zastanowić się nad motywami i skutkami sięgania przez młodych po środki uzależniające. Ciekawa forma zajęć, poruszająca ważny problem uzależnień, była jedną z największych wartości tej wycieczki. 

 Serdecznie dziękujemy Gminnej Komisji do Spraw Rozwiązywania Problemów Alkoholowych i Przedsiębiorstwu Rolno-Przetwórczemu „Rola” w Krzyżowicach za finansowe wsparcie w zorganizowaniu wycieczki.

 Klasa II a PG w Olszance wraz z wychowawcą.

Foto- EwaChruszczewska

Wspomnienie Papieża Jana Pawła II

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 12, maj 2016 00:55

opublikowała Wioletta Perkowska

JAN PAWEŁ II - PAPIEŻ RODZINY,

-       CZŁOWIEK WIELKIEGO DUCHA,

OJCIEC NAPRAWDĘ ŚWIĘTY !

(O uroczystych obchodach drugiej rocznicy kanonizacji Jana Pawła II  w PZSP w Olszance)

 Każdego roku w naszej szkole obchodzimy Dzień Papieski. Jest to to szczególna okazja, aby na nowo zastanowić się nad postacią Wielkiego Polaka, zrozumieć Jego nauczanie, przypomnieć sobie wszystko, o czym Jan Paweł II mówił i nauczał, gdy był wśród nas. Chcąc  przybliżyć postać Papieża, Jego życie, niezwykłą  służbę Bogu i ludziom panie: Beata Kuna, Ewa Chruszczewska  i Beata Malczewska wraz z dziećmi i młodzieżą PZSP w Olszance  przygotowały bardzo wzruszającą “opowieść” o Karolu Wojtyle i  o tym, co najważniejsze w życiu. Montaż był hołdem oddanym zmarłemu Papieżowi Janowi Pawłowi II, a także uczczeniem drugiej rocznicy kanonizacji na Osobę Świętą – Patrona Rodziny. Od chwili, gdy odszedł od nas, minęło już 11 lat. Zostawił nam w swoim bogatym pontyfikacie znamienne słowa, modlitwy, poezję, serdeczny uśmiech do każdego człowieka. Nie wolno o tym zapominać.

Jan Paweł II został kanonizowany 27 kwietnia 2014r. wraz z papieżem Janem XXIII. Śpiewem i recytacją uczniowie PZSP w Olszance uczcili pamięć wielkiego Polaka-Papieża, wychowawcy i przyjaciela młodzieży. Podczas występu mieliśmy możliwość lepszego poznania  życia naszego rodaka, które przepełnione było radością,  umiłowaniem świata i ludzi, jak również bólem i cierpieniem. Widzowie mogli  usłyszeć wzruszającą poezję w wykonaniu młodych artystów m.in.: Kamili Kadłubowskiej, Pauliny Chmal, Kingi Sługockiej, Kingi Jastrzębskiej, Marty Kalety, Magdaleny Zalewskiej, Wojciecha Woźniaka, Pauliny Witkowskiej i Dominika Gawlika. W programie słowo recytowane przeplatało się z wypowiedziami Jana Pawła II
 i pięknym śpiewem szkolnego chóru, który wykonał takie pieśni jak: ”Barka”, “ Moje miasto Wadowice”, “Słowiański Papież”, a także współczesne utwory opiewające postać Papieża. Tematyka apelu zainteresowała wszystkich  zebranych, którzy  w ogromnym skupieniu wsłuchiwali  się w słowa występujących. Momentem szczególnie poruszającym było odśpiewanie przez uczennicę Magdalenę Zalewską przepięknej pieśń o miłosierdziu Bożym.  Zebrani obejrzeli także prezentację multimedialną przygotowaną przez p. E. Chruszczewską,  która była wzruszającym wspomnieniem osoby Jana Pawła II. Ojciec Święty dał świadectwo niezwykłej siły ducha, wiary, miłości Boga i człowieka. Był uosobieniem dobra, prawdy i mądrości. Jego obecność na zawsze została zapisana w życiu każdego z nas. 

Na zakończenie uroczystości głos zabrała pani dyrektor Bożena Lorent, która podziękowała wszystkim artystom za przepiękny występ i wzruszającą  opowieść o Papieżu,  opiekunom - paniom Beacie Kunie, Ewie Chruszczewskiej  oraz pani Beacie Malczewskiej za przygotowanie dzieci  i młodzieży. Pani Dyrektor podkreśliła także, iż nasza Szkoła należy do tych nielicznych, które rokrocznie organizując uroczystą akademię - oddają hołd wielkiemu Polakowi Janowi Pawłowi II. Zaznaczała, że jej marzeniem jest to,  aby wszelkie wartości, nauki, które przekazywał nam Ojciec Święty nie zostały nigdy zapomniane i aby pozostały  w  pamięci wszystkich  Polaków na zawsze. Dopełnieniem tego niezwykłego dnia pełnego wzruszeń i zadumy była wystawa książek, albumów, zdjęć, listów, dzieł Jana Pawła II  przygotowana przez Bibliotekę Pedagogiczna w Brzegu przy współpracy nauczyciela-bibliotekarza pani Beaty Malczewskiej. Wystawę ph. „Karol Wojtyła – człowiek, który został papieżem. Papież, który został świętym” uczniowie, nauczyciele i wszyscy zainteresowani mogli obejrzeć tuż po uroczystym apelu w holu głównym PZSP w Olszance. W imieniu wszystkich występujących i pań katechetek  serdecznie zapraszamy mieszkańców Gminy Olszanka i wszystkich zainteresowanych na niezwykłe spotkanie upamiętniające postać Jana Pawła II, które odbędzie się w kościele parafialnym w Pogorzeli 15 maja 2016 r. o godz. 11.00”.

Tekst opracowała Joanna Sowierszenko

Foto Wioletta Perkowska

Po egzaminie gimnazjalnym 2016

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 12, maj 2016 00:34

opublikowała Wioletta Perkowska

Tegoroczny egzamin gimnazjalny w opinii uczniów nie należał do najtrudniejszych. Zadania o najwyższych stopniu trudności pojawiły się na teście z przyrody. Wyniki otrzymamy w czerwcu. Trzymamy kciuki!

foto: Wioletta Perkowska

Święto Narodowe Trzeciego Maja

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 12, maj 2016 00:22

opublikowała Wioletta Perkowska

Święto Narodowe Trzeciego Maja

5 maja 2016 r. odbył się apel z okazji 225 rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja, który przygotowali i zaprezentowali uczniowie klasy I ag pod opieką polonistki Janiny Skrzypczak. Wykonawcy wprowadzili widzów w nastrój święta uroczystym odśpiewaniem hymnu Polski i prezentacją krótkiego rysu historycznego. Następnie już jako widzowie programu telewizyjnego obejrzeliśmy bieżącą relację z XVIII-wiecznego sejmu i śledziliśmy na gorąco wypowiedzi bohaterów tego historycznego wydarzenia: króla Stanisława Poniatowskiego, stronników i przeciwników reform, a także carycy Katarzyny I, której polskie reformy były nie na rękę. Dziennikarze starali się oddać napięcie i dramatyzm sytuacji, zaś zagraniczni korespondenci pokazali, z jak pozytywnym odzewem spotkała pierwsza polska konstytucja w innych krajach Europy.  Konstytucja 3 Maja była dowodem, że Polska weszła na drogę postępu i reform, a Polacy sami znaleźli siły do wydobycia kraju z upadku. Stanowiła wyraz gorącego patriotyzmu i umiłowania wolności. Naszą małą lekcję historii zakończyły recytacje wierszy i piosenki o tematyce patriotycznej.

Tekst i foto: Janina Skrzypczak

Święto Matematyki

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 04, kwiecień 2016 00:44

opublikowała Wioletta Perkowska

  W roku 2016 Dzień Matematyki przypada na 12 marca (sobota). Dzień matematyki został stworzony po to, aby dać uczniom trochę odmiany w nauce matematyki. Udział w grach i zabawach matematycznych ma na celu pokazać inną stronę tej nauki. Matematyka może być przyjemna i dawać radość.

 tekst i foto: Wioletta Perkowska

źródło: http://www.kalbi.pl/dzien-matematyki